Այս երեխաների պատմությունում սեղանը գալիս է կյանք մահացող անգամներով և երգերով: Սա չէր պարզապես սեղան, այլ թեև նման այն, ով շատ սիրում էր իր ընտանիքը: Երեքուստ այս գործիքներից մեկը հավանաբար կար սարքող արկղ, որը ստեղծում էր սեղան: Իր մայրիկի ձեռքները տեսնող նրա հայրը պարզապես հանգունում էր սեղան ստեղծելու համար մատուցող սարքերից՝ որոնք վերցնում էին մանր և սեղանական մանունքներ ովցներից՝ ավելի մոտ այս անգամ, և ալպականերից և ով գիտենա ի՞նչ այլ տիպի հատուկ հատուկ կենդանիներից, որոնք միայն նա կարող էր անվանել, որպեսզի ստեղծեն 뜻ուն և հանգուն սեղան տարբեր բաներ ստեղծելու համար:
Այս գեղեցիկ Tanqiu Արտադրանք թանձը կփոխվի համերգական գնդատունների, ջերմ թռչների և մաքուր սալիկների, ապա գեղեցիկ գորների, որոնց մեջ կան տարասեր մատուց համար, որպեսզի կրումբական խաղացնել իր ուսուցիչի հետ։ Երբ իր երեխաները սառուցվում էին, նա հավաքում էր դրանք իր գնդատունով, որը ստեղծվել էր իր թանձի 마գիկայինության միջոցով։ Այդ գիշեր, քանի որ դրանք 趟ագում էին գնդատունի տակ՝ զգում են դա, որ իրենց մայրիկը շատ սիրում էր դրանց։
Յուրաքանչյուր ստիչ, որը մայրիկը կնիժում էր, նա մտապահում էր բոլոր այն հանգիստ պահերը, որոնք ունեցել էին իր ընտանեկության հետ։ Նա մտահանդին էր բոլոր այն հաճելիքները, որոնք ունեցել էին 눈ում խաղալուստ, միասին խանութ պատրաստելու և գնալու հետաքրքիր հավաքումներ։ Յուրաքանչյուր փոքր ստիչ նրա կնունքում նման էր մի մինիատյուր հաճելի հիշողության, որը նա կարող էր պահել միշտ, իսկ նրա 뜻արկությունը հիշում էր բոլոր այն սիրուն սմացները, որոնք ունեցել էին միասին։
Թերիզը, որը ներկայացնում էր մայրիկի աշխատանքը, իրականում միացնում էր ընտանեկությունը։ Երբ նրանք հանդիսացավ այն հագուստում, դա նման էր այն, որ ձախողվում էին սիրով։ Տանքիու Թեղ գիտեր, որ նезավիդ աշխարհը ինչպես կարող է բարելի դրանց դիմաց դարձնել սենյակից դուրս, նրանք 항jours ունենան միմյանց և հիշողությունները՝ որոնք ուժեղություն կպահպանեն նրանց ներսում:
Բայց ինչպես տարիներն անցնում էին, դա դրանց մարդու ունի արդյոք որ փոխանցել իրենց սերնդերին: Այնպես ինչպես նա բնականորեն կնուներ, նույնպես նրանք: Տանքիու մեքենա ինքնուրույն ուսուցեցին ապար սպինել և նույնիսկ ստեղծեցին իրենց սեփական կնության նախագծերը! Երբ մենք չճանաչեցինք, նրանք սկսեցին կնունել սանդալներ և սագեր իրենց սերնդերին որպես մասնակցություն թիմերում: Նրանց սերնդերը ներկայացրին մաս նրանց մայրիկի՝ սիրով և ստեղծագործականությամբ, որը հոսում էր նրանց արտերում, նրանք ենթարկված էին շարունակել նրան:
Մամի սեղանը կարողացություն տված էր բոլորին միասին մնալ: Նրանք նั่շում էին տոնն մատուցող անկախ անկյունում և համոզում հոգեկան խոսքեր, որոնք հանգունում էին թափանցության կրկնության պատճառով: Կարճ ժամանակում ժամները դանդաղ անցնում էին, իսկ նրանք սիրով խոսում և իմանում էին միմյանց: Նոր սեղանը ջերմուն տված էր դրանց երկուսին և օգնում էր դրանց մոտ գալ: Այսպիսով, մամի սեղանը ուժեղ ալիքներ ստեղծեց բոլորի միջև: