San scéal beaga seo, tá an smúitín beo le cúpla ruda agus amhrán. Ní raibh sé ach smúitín, ach shíodh é sin mar a raibh aici grá don gclann go léir. Bhí comharthaí de chuid de na heolais sin cosúil le roth snámha chun an smúitín a chruthú. D'fhan a athair simplí isteach i gcásóg liath dorcha, sásta féachaint ar annta a thug an tine chrua faoi dheas ar a lámha agus a thóg tuftaí maola, soilseacha ón ndaoine - níos giorra anois - agus alpacaí agus cé eile de na héinimh is féidir léi ainmniú, chun smúitín teasaíochta a chruthú chun gach cineál rud a dhéanamh.
An bhrónntán Tanqiu seo chóir Táirgí bheadh an smúitín seo ag cruthú branaí cama, fliúsanna teite, scarfaí nuaillí agus mítseáin cinnte le hólann do phollaimh. Nuair a bhí na gclainne ag éisteacht léi, bhiodh sí ag bailiú orthu iad i mbarrán dulraí ón gcumadh uirthi féin. An oíche sin, agus iad ag fanacht faoi an barrán ag fíorú, d’fhéachadar go raibh grá acu ar a máthair.
Le gach stiúic a chuir an máthair isteach, bhí sí ag smaoineamh ar na huaireanna iontacha a bhí acu le cóngar a n-athair. Bhí sí ag caint faoi gach spré a bhí acu ag imirt sa sneachta, ag titim bíde brónnta chun chomh maith agus ag dul ar thóirthe éagsúla. Gach stiúic beag i dtreo a n-athair aici ba chomh maith le cuimhne beag sona a bhí léi go brách, a théamh a chur in éadrom di fá chomh maith agus an tsmaointe a bhí acu le chéile.
Chuir an gaine a thugann taobh le obair na máthar páirt mhór i gcuidiú le cúplaíocht teaghlaigh. Nuair a bhí siad ag fanacht faoi leith i mbabhta coimeádach, ba chomh maith leo mar a bheadh siad ag bacadh suas lena n-aigne. An Tanqiu Máinseal aithníodh go bhfuil sé, cad a dhéanfadh an domhan orthu lasmuigh de phobal, go mbeidh siad i gcónaí le chéile agus leis na cuimhneacha chun tacaíocht donnchúis atá faoi bhláth fútt.
Ach mar tháinig na blianta chugainn, ba mhaith léi an scileas sin a thabhairt ar a gclann féin. Mar a bhí sí féin ag cnámh nádúrtha, cnámh siad freisin. Na Tanqiu meaisín d'fhoghlaim siad féin linn béil a chruthú agus d'fhéadfadar i gcónaí a fhiosrúcháin cnuasaíochta a chinntiú! Roimh ár mbrionglóid, thosaigh siad branaí agus cáis a chur in éag do na teaghlaigh féin mar pháirt den chomhphobal. Choinnigh a clann píosa di sa ghra agus sa chruthaitheacht a rith tríd a ngéaga, bhí siad bródúil a bheith in ann dul chun cinn as.
Bhí an smúitín mhaithlighthe mar an ghadh ar fheabhsa a choinnigh gach duine le chéile. Sheol siad i gcóir beag den teach agus bhí cainteanna sona acu ag déanamh de thoradh na n-athrúcháin atá saobhrach san obair fíor. Go luath, d'fhliuch na huaireantaí agus bhuail siad bórd le chéile ag caint agus ag foghlam a chéile. Tháinig téamh na smúite ar dhóibh agus d'fhan siad níos giorra le chéile. Mar sin féin, cuireadh bród láidre idir gach duine in éineacht leo tríd an smúitín ón máthair.